Wat ouders vaak pas terugzien, als de foto’s er later weer zijn
Wat ouders vaak pas terugzien, als de foto’s er later weer zijn
Ik hoor het bijna altijd pas achteraf.
Niet tijdens een A Day in the Life zelf, maar bij de oplevering. Of soms maanden later, wanneer ouders opnieuw door de foto’s bladeren.
Dan komen er zinnen. Niet groot, niet dramatisch.
Maar raak.
“Dit had ik helemaal niet door.”
“Dit moment was ik alweer vergeten.”
En elke keer denk ik hetzelfde: ja, precies dat.
Omdat ik zelf ook ouder ben
Ik weet hoe snel het gaat.
Hoe dagen in elkaar overlopen en fases verdwijnen voordat je ze echt kunt vastpakken. De ene dag voelt nog dichtbij, en voor je het weet is dat alweer veranderd.
Juist omdat ik daar zelf middenin zit, kijk ik anders. Niet met afstand, maar met herkenning. Ik weet hoe makkelijk het is om aanwezig te zijn, en toch niet alles te zien.
De dag gaat sneller dan je denkt
Als ouder leef je in een tempo dat zelden stilstaat.
Ochtendspits. School. Werk. Avonden die vanzelf voorbijgaan.
Je wéét dat de tijd snel gaat.
Maar je voelt het pas later.
Wanneer je ziet hoe klein iemand nog was.
Hoe vaak een hand werd vastgehouden.
Hoe een kind steeds even terugkwam om te kijken of je er nog was.
Dat besef ontstaat niet op het moment zelf.
Dat ontstaat achteraf.
Wat je zelf niet ziet, terwijl je er middenin zit
Voor veel gezinnen is een A Day in the Life een alternatief voor een klassieke gezinsshoot.
Niet omdat een gezinsshoot niet mooi is, maar omdat het iets anders vraagt. Even stilstaan. Even poseren. En toch hopen dat alles “meewerkt”.
Tijdens een A Day in the Life hoeft dat niet. Je hoeft niets te doen wat je normaal ook niet doet. Daardoor ontstaat er ruimte.
Zeker met jonge kinderen geeft dat vaak rust.
Er hoeft niets te lukken. Niemand hoeft te lachen. En niemand hoeft zich af te vragen of het wel goed gaat.
Kinderen mogen boos zijn. Of verdrietig. Of juist nergens zin in hebben.
Ouders hoeven dat niet op te lossen voor de camera.
Juist doordat alles mag gebeuren zoals het gebeurt, verdwijnt de spanning.
Geen druk. Geen verwachtingen.
En vaak zie je dan precies dat wat later zo waardevol blijkt.
Niet omdat alles soepel liep, maar omdat het echt was.
Tijdens een A Day in the Life kijk ik vooral.
Ik stuur niet. Ik herhaal niets. Ik grijp niet in.
Ik loop mee in het leven zoals het zich afspeelt.
Wat mij opvalt, zijn juist de momenten die niemand als bijzonder benoemt.
Een ouder die op de achtergrond blijft.
Een kind dat steeds dezelfde beweging maakt.
Een blik die zo vanzelfsprekend is dat hij nauwelijks wordt opgemerkt.
Het zijn geen momenten waar je op wacht.
Maar wel de momenten die later blijven hangen.
Foto’s worden niet nu belangrijk, maar later
Veel beelden zijn leuk voor nu. Om te delen, om te laten zien.
Maar de foto’s die blijven, zijn vaak de foto’s waar je even voor gaat zitten.
Niet om te kijken of iedereen erop staat.
Maar om te voelen hoe het toen was.
Die beelden krijgen betekenis door de tijd die ertussen zit.
Omdat je inmiddels weet hoe snel alles verandert.
En ja, soms sta je er zelf niet op
“Ik maak zelf ook foto’s,” hoor ik vaak.
En dat geloof ik meteen.
Maar bijna altijd zie ik later hetzelfde terug.
Degene die alles bij elkaar hield, staat er zelf nauwelijks op.
Niet bewust. Niet uit keuze.
Maar omdat iemand het moment vastlegde, in plaats van erin te zitten.
Pas later wordt dat zichtbaar.
Documentair betekent niet perfect
Documentair betekent voor mij niet dat alles vastligt.
Het betekent dat wat er gebeurt, echt is.
Niet elk moment is compleet.
Niet iedereen staat overal op.
Maar samen vertellen de beelden het verhaal zoals het was.
Zonder opsmuk. Zonder regie.
En dat is genoeg.
Voor later
Voor later
A Day in the Life is geen herinnering voor nu.
Het is voor later.
Voor het moment waarop je even terug wilt.
Niet naar hoe het eruitzag, maar naar hoe het voelde.
En vaak zie je dan pas wat je toen nog niet kon zien.
Hebben jullie interesse in een A Day in the Life?
Ik leg dit soort momenten voornamelijk vast bij gezinnen in Deventer en omgeving. Woon je verder weg, dan is dat in overleg ook mogelijk.
